تاريخچه دارو سازي  

 

بي گمان يکي از شاخه هاي بسيار مهم دانش پزشکي زمان ما دانش دارو شناسي و دارو سازي است، که مهارت روزمره را مطلبد و دانش داروشناسي از نياز هاي اوليه استو هيچ کدام از دست اندر کاران رشته هاي پزشکي از اين دانش بي نياز نيستند پزشک، داروساز، دندانپزشک، پرستار، ماما و ديگر وابستگان اين رشته اگر دارو شناس نباشند در کار خود موفق نخواهند بود.

 

 

 

تاريخچه:  

استفاده از دارو به قبل از تاريخ مکتوب مي رسد(تسکين درد زخم هاي بدن از طريق قرار دادن عضو در آب سرد و يا استفاده از برگ تازه درختان و يا گل آلود کردن عضو) از هنگام تهيه و جمع آوري مواد داروئي دانش داروسازي آغاز شد و به اين ترتيب در اثر بروز بيماري هاي مختلف و غريزه بقاء در طول اعصار متمادي داروهاي مختلف کشف گرديدند. در قرن هفتم قبل از ميلادASKLEPIOS   به عنوان بزرگ ترين خدايان تندرستي مورد اعتقاد يونانيان بود و در آن زمان بيمار مي بايست دست يا عصاي آسک لپيوس و يا زبان مار مقدس را مي بوسيد تا مورد رحمت خدا  قرار مي گرفت عصاي آسک لپيوس و مار مقدس که دور آن حلقه زده بود به عنوان نشانه رسمي پزشکي در دنيا شناخته شد. در سمت راست آسک لپيوس دخترش HYGIA   مي ايستاد که در دستش يک جام از شربت شفاء بخش براي بيمار قرار داشت و مار مقدس نيز بر بازويش حلقه زده بود از آن پس جام و مار نيز به عنوان نشانه دارو سازي در جهان شناخته شد.

 

 

 

 

 

 

 

سير تکاملي داروسازي:  

تعداد زيادي لوح و طومار و آثار دارو پزشکي کشف و تفسير گرديده است که قدمت آن ها به سه هزار سال قبل از ميلاد مسيح مي رسد. ايرانيان باستان جزء اولين کساني بودند که دارو را مي شناختند در زندواستا قسمتي به نام ونديدا به امور درمان اختصاص دارد. اوستا دو نسخه داشت يک نسخه آن در تخت جمشيد در آتش سوزان اسکندر از بين رفت ولي ديگري که در آتشکده آذر گشسب نگهداري مي شد به دست يونانيان افتاد و دانشمنداني نظيرجالينوس از آن بهره گرفتند.CLAUDIUS
GALEN
 
  که ما او را جالينوس(GALENUS  ) مي ناميم در سال 131 ميلادي به دنيا آمد 400 تاليف داشته که بيشتر آن ها از بين رفته است وي با مخلوط کردن مواد فراورده هاي داروئي مي ساخت و به بيماران تجويز مي کرد. امروزه به احترام او داروهائي را که به صورت ترکيبي ساخته مي شود داروهاي جالينوسي مي گويند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

زکریای رازی

 

 

 

 

 

 

 

 

محمدزکرياي رازي:

 

محمدزکرياي رازي(251ه- ق، 313 ه- ق) پزشک، فيلسوف و شيميدان ايراني که آثار ماندگاري در زمينه پزشکي و شيمي و فلسفه نوشته است به عنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد(اسيد سولفوريک) مشهور است. به گفته جرج سارتن(پدر تاريخ علم)رازي بزرگترين پزشک اسلام و قرون وسطي بود. اين دانشمند ايراني از آن جا که کتاب هاي خود را به زبان عربي مي نوشت نزد غربيان به جالينوس عرب نيز مشهور بوده است. به پاس زحمات فراوان رازي در امر داروسازي روز پنج شهريور ماه(27اوت)، روز بزرگداشت زکرياي رازي شيمي دان بزرگ ايراني و روز داروساز نام گذاري شده است. در سال 1229شمسي جهت پيشرفت علوم به همّت اميرکبير دارالفنون تأسيس شد که در قسمت پزشکي يک معلم داروساز ايتاليائي داشت در سال 1297 کلاس طب جدا شد و مدرسه عالي طب نام گرفت و در سال 1301مدرسه دواسازي تاسيس گرديد،در سال 1311دوره داروسازي 5سال بود و دانشجويان به جز ساعات درس بايد در يکي از داروخـانه هاي تحت نظر يک  داروسـاز مجرب و معروف مشغول آمـوزش عمليات داروسازي مي شدند.در سال 1313 که دانشگاه تهران تاسيس گرديد مدرسه دواسازي به دانشکده تبديل گرديد. اولين داروخانه با داروهاي گياهي در سال 1227شمسي در مريض خانه دولتي که توسط اميرکبير تأسيس شد دايرگرديد و اولين داروخانه به سبک جديد توسط شوربن آلماني معلم داروسازي دارالفنون در خيابان ناصر خسرو تاسيس شد از نخستين ايرانياني که داروخانه تاسيس کردند آقاي دکتر هوشنگ نظامي بودند که داروخانه نظامي را در خيابان چراغ برق افتتاح کردند. از نخستين داروخانه هائي که در بجنورد تاسيس گرديده مي توان از داروخانه وثوق، صحت، گرايلي، قاسمي و آريا نام برد.